Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego zadaniem nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest celem samym w sobie. Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie: jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca jeżeli już wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu oraz na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi zamysł jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i ma możliwość być wzbudzany również przez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne i tak dalej. Badania pokazują jednak, że czynności dostarczają więcej przeżyć typu flow niż używki. Takie praktykę podobne jest w prywatnej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego przez Maslowa. Ustalono też, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a jednocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci przyjemność czerpaną z tej aktywności, wręcz jeżeli ją wcześniej bardzo lubiła. Przez silne nagradzanie, grożenie karą (np. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać swoje działanie jako motywowane tylko zewnętrznie, co prowadzi do utraty radości czerpanej z tego działania